Parc Guell

In Parc Güell vindt u veel van Gaudí's geheimzinnige symboliek en gedurfde ontwerpen. Het is een etalage die zijn inventiviteit laat zien.

Ontstaan park

In 1900 gaf Fusebi Güell, geïnspireerd door de tuinsteden die in de Londense voorsteden uit de grond schoten, Gaudí­ opdracht een ontwerp te maken voor een nieuwe woonwijk buiten het centrum. Güells plan voor een wijk met recreatieruimten en zestig huizen, door andere architecten te ontwerpen, werd door de plaatselijke rijken genegeerd en slechts enkele van de ontworpen huizen werden gebouwd, inclusief het pand waar Gaudí kort heeft gewoond (nu Casa Museu Gaudí). Het park, niet meer dan een duur speeltje, werd later door de stad gekocht.

Binnen de muren

Het park heeft een omvang van 15 hectare en heeft verschillende ingangen (oorspronkelijk hadden het er zeven moeten zijn zoals de oude stad Thebe), maar de mooiste is de hoofdingang aan de Carrer d'Olot, het makkelijkst te bereiken met bus 24 en 25. De ijzeren tralies van het hek hebben hetzelfde palmbladmotief als die van Casa Vicens. Bij de ingang staan twee sprookjesachtige poorthuisjes, de een in de vorm van een olifant, met vier dikke pilaren als poten en een olifantszadel van keramische dakpannen er bovenop. Eén van de schoorstenen zou de slurf van de olifant kunnen zijn, terwijl een andere geïnspireerd is op de vliegenzwam; een andere schoorsteen heeft de vorm van een morel, in Catalonië een delicatesse.

Binnen de poorten leidt een ceremoniële trap naar de Sala Hipostila, het centrale element van het park. De lichtgekleurde, gekanteelde trap wordt gedomineerd door twee kleurrijke fonteinen: het water komt uit de bek van een salamander, symbool voor alchemie, en erboven een bronzen slangenkop als de staf van Aesculapius, de Griekse god van de geneeskunde. Let op de rode en gele strepen van de Catalaanse vlag. Boven aan de trap is een bank in de vorm van een gapende mond (wederom gemaakt met tegels), zo ontworpen dat er in de zomer schaduw is en in de winter de zon schijnt. Het is de ideale plaats voor een pauze om de ongelooflijke entree van het park nog eens goed te bekijken.

Tekens en symbolen

Gaudí had zich de Sala Hipostila voorgesteld als de markt van zijn tuindorp. Achtenzestig zuilen stutten het dak, dat versierd is met vier zonvormige schijven samengesteld uit een caleidoscoop van stukjes van tegels, flessen en stenen, symbolisch voor de vier seizoenen. De kleinere cirkels vertegenwoordigen de verschillende maanfasen. De versiering bestaat onder meer uit figuren uit de Griekse mythologie, christelijke emblemata, Sanskrietletters, Egyptische symbolen en personen die voorkomen in het Oude Testament.

Even indrukwekkend is het doolhof van slangenviaducten en portieken op de beboste hellingen waarop het park is aangelegd. De natuurlijk ogende steunen die ze stutten zijn gevormd als gekrulde palmboomstammen of champagneglazen met een gedraaide steel. Salvador Dali heeft ooit geschreven: "In het Parc Güell gingen we grotten binnen door openingen in de vorm van een ossenlever." Hij was dol op het surreale park en één van zijn lievelingsfoto's van zichzelf was in 1933 genomen bij de golvende bank. U wilt vast zijn voorbeeld volgen.

Beste tips

• Vermijd zondagmiddagen en feestdagen want dan is het park vol.
• Het uitzicht vanuit het park is geweldig, kies derhalve voor een heldere dag.
• Hoewel u in de bar op het hoofdterras iets kunt drinken en even kunt genieten van het fabuleuze uitzicht, is het voor een meer substantiële verfrissing de moeite waard om met een taxi het korte stukje naar Can Travi Nova (Carrer Jorge Manrique, tel. 934 28 03 01) af te leggen. Het is een oude Catalaanse boerderij die met het openbaar vervoer lastig te bereiken is. Traditionele kost in een lommerrijke tuin of in het elegant ingerichte pand. Een specialiteit zijn de mari-muntanyaschotels (vlees en vis samen). Op zondagen zeer in trek bij families.

Verborgen juweeltje

• De Capelya, deels Mallorcaanse wachttoren, deels druãdenschrijn, is een typische Gaudí­aanse idioterie. Hij ligt iets van de normale route, links van de hoofdingang. U kunt er niet in, maar is de moeite waard.

Te missen

• Als u niet alle tijd van de wereld hebt, bekommer u dan niet om het Casa Museu Gaudí­ aan de Carretera del Carmel met Gaudí­-memorabilia en wat eigen meubels van Gaudí­.