Het Getty Center

'Niets is succesvoller dan overvloed', schreef Oscar Wilde; iets dat het Getty Center onmiskenbaar heeft. Met opvallende gebouwen, gestroomlijnde galerieën en de Santa Monica Mountains die om uw aandacht vechten, moet u zichzelf zo nu en dan aansporen om naar de kunstwerken te kijken, hoewel de bouwkunst als kunstwerk op zich werd bedoeld.

In het Getty

Richard Meier ontwierp de lichtbeige en ruwe travertijnse gebouwen met het algehele effect van een milde, modernistische variatie van de Akropolis in Athene. Kunstenaar Robert Irwin verzorgde de controversiële Central Garden, die Meier volgens zeggen haatte vanwege de donkere kleuren en het onhandelbare gebladerte (merk Meiers nette ingedeelde cactustuin op en de boomopstelling dichter bij de hoofdgebouwen). De Franse architect Thierry Despont ontwierp de binnenvertrekken en koos de kleuren en afwerking voor de veertien fraaie kunstgalerieën (wederom onder gemopper van Meier naar het schijnt).

De paar bouwkundige buitensporigheden van het Getty daar gelaten - de tuin past werkelijk niet bij Meiers esthetica - is het centrum (trek tenminste twee uur uit) werkelijk een prachtstuk. Een tram brengt u vanaf de parkeerplaats naar het plein boven. Trappen brengen u naar het hoofdplein met vijf twee verdiepingen tellende paviljoenen. Vier paviljoenen hebben een permanente expositie; de vijfde heeft tijdelijke tentoonstellingen. Schilderijen bevinden zich op de bovenste verdiepingen; kunstwerken, tekeningen, manuscripten en foto's op de onderste verdiepingen. De specifieke voorliefde van verzamelaar en oliemagnaat J. Paul Getty betrof antiek (tentoongesteld in de Getty Villa in Malibu) en middeleeuwse instructieve manuscripten.

In de loop der jaren hebben curators de lege plekken van het museumbezit, hoofdzakelijk Europese schilderijen, tekeningen, beeldhouwwerken, decoratieve kunstwerken en 19e- en 20e-eeuwse portretten uit Amerika en Europa, ingevuld. Titiaan, Gainsborough, Rembrandt, Turner, Monet en Cézanne zijn enkele schilders wiens werken worden tentoongesteld. De Irissen van Van Gogh is het populairste schilderij onder de postimpressionistische werken van het Getty.

Licht en kleur zijn de twee hoofdelementen in de Central Garden die Irwin ontwierp als fluctuerend kunstwerk, variërend per uur, dag of jaar. Watervallen reflecteren de veranderende kleuren.

Beste tip

• U kunt de kunstwerken in chronologische of op willekeurige volgorde bekijken. Bekijk de tien minuten durende introductiefilm in de hal en begeef u naar de ruimten die u het meeste interesseren. De audiorondleiding, verkrijgbaar bij de ingang, is de kleine toeslag meer dan waard.
• Het Getty heeft een uitgebreid restaurant en twee eetcafés, de ene met bediening, de andere zelfbediening. U kunt binnen of buiten dineren. Het eten smaakt goed.

Verborgen juweeltje

• Bent u met kinderen op pad, ga dan naar de family room, waar u exposities en interactieve activiteiten op beeldscherm aantreft, zoals een opstelling voor portretwerk; kinderen leren het artistieke proces op deze wijze beter kennen.

Om te missen

• J. Paul Getty was niet erg geïnteresseerd in kunst uit de 20e eeuw, merkbaar aan de middelmatige moderne verzameling.